Βουλευτικές 1960

Αμέσως μετά τις πρώτες προεδρικές εκλογές που έγιναν στις 13 Δεκεμβρίου 1959, αναμενόταν η διεξαγωγή βουλευτικών εκλογών, σημειώνεται, όμως, καθυστέρηση λόγω δυστοκίας στις διαπραγματεύσεις για τις τελικές ρυθμίσεις της ανεξαρτησίας. <o:p> </o:p> </span></p>
Τελικά, οι βουλευτικές εκλογές έγιναν στις 31 Ιουλίου του 1960, δυο μόνο βδομάδες πριν την ανακήρυξη της Δημοκρατίας, ενώ στις 7 Αυγούστου έγινε η εκλογή για τα μέλη των Κοινοτικών Συνελεύσεων.<br> <br> &nbsp; </o:p> </span></p>
Στο διάστημα που μεσολάβησε από τις προεδρικές μέχρι τις βουλευτικές, το ΑΚΕΛ προήλθε σε συνεννόηση με το Πατριωτικό Μέτωπο (ΠΜ), που στέγαζε όλες, σχεδόν, τις δυνάμεις που είχαν συμμετάσχει στον αγώνα της ΕΟΚΑ και συμφώνησαν σε διανομή των εδρών: 30 για το ΠΜ και 5 για το ΑΚΕΛ, (2 στη Λευκωσία και ανά 1 σε Αμμόχωστο, Πάφο και<span style=»mso-spacerun: yes»>&nbsp; </span>Λεμεσό).<o:p> &nbsp;<br> <br> </o:p> </span></p>
Παρά το ότι επιδιώχθηκε η αποφυγή της εκλογικής αναμέτρησης, δεν υπάκουσαν όλοι στις άνωθεν επιταγές και εκλογές πραγματοποιήθηκαν σε όλες τις επαρχίες εκτός από την Πάφο, όπου 3 υποψήφιοι του ΠΜ και 1 του ΑΚΕΛ ανακηρύσσονται βουλευτές χωρίς ανθυποψήφιους.<o:p> &nbsp;<br> <br> </o:p> </span></p>
Η Δημοκρατική Ένωση, χωρίς πλέον τους συμμάχους με τους οποίους διεκδίκησε την προεδρία, αποφάσισε να μη μετάσχει στις βουλευτικές εκλογές. Στην πραγματικότητα δεν κατόρθωσε να οργανωθεί σε συγκεκριμένο σχήμα. Ορισμένοι αγωνιστές που παρέμεναν προσηλωμένοι στην επιδίωξη της Ένωσης ή ήταν δυσαρεστημένοι με τη νέα κατάσταση , διεκδικούν εκλογή στη Λευκωσία και την Κερύνεια, ως Παγκύπριος Σύνδεσμος Αγωνιστών.<o:p> </o:p> </span></p>
Το αποτέλεσμα είχε κριθεί από τη στιγμή που το ΠΜ και το ΑΚΕΛ προήλθαν σε συμφωνία. Οι υποψήφιοι τους, που συνολικά δεν ξεπερνούσαν τον αριθμό των εδρών, ήταν και οι βέβαιοι νικητές.<br> <o:p> </o:p> <br> </span></p>
<p class=»MsoBodyText» style=»margin-top:3.0pt;margin-right:0cm;margin-bottom: 2.0pt;margin-left:0cm»><font face=»Verdana» size=»2″><b style=»mso-bidi-font-weight:normal»><span lang=»EL» style=»mso-ansi-language: EL»>Τα αποτελέσματα</span></b><span lang=»EL» style=»mso-ansi-language: EL»>.&nbsp;<br> Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της πρώτης βουλευτικής εκλογής αποτελεί χωρίς αμφιβολία η περιφρόνηση που επέδειξε σημαντικό τμήμα του εκλογικού σώματος προς τη θεμελιώδη διαδικασία της δημοκρατίας: Πάνω από 35% των εκλογέων δεν προσήλθαν στις κάλπες για να ασκήσουν το δικαίωμα τους, παρά το γεγονός ότι είχε γίνει προσπάθεια να περιορισθεί η αποχή. <o:p> &nbsp;<br> <br> </o:p> </span></p>
Το πιο μεγάλο ποσοστό αποχής σημειώνεται στη Λάρνακα, όπου (όπως και στην Κερύνεια) δεν είχε υποψηφίους του ΑΚΕΛ. 60 σε κάθε 100 εκλογείς παρέμειναν μακριά από την αναμέτρηση. Φυσικά, η κατάσταση στα εκλογικά κέντρα και τις κοινότητες παρουσιάζει ακόμα πιο ακραίες τάσεις: Το ποσοστό αποχής στα μισά περίπου από τα 44 εκλογικά κέντρα της περιφέρειας Λάρνακας κυμαίνεται μεταξύ 60 και 80%,<span style=»mso-spacerun: yes»>&nbsp; </span>ενώ σε μια περίπτωση φθάνει μέχρι 94%. Η απουσία ουσιαστικού λόγου πραγματοποίησης και ο ευνουχισμός της εκλογής, αφαίρεσαν από πολλούς ψηφοφόρους της Λάρνακας κάθε κίνητρο για συμμετοχή στη ψηφοφορία. Ιδιαίτερα έντονο είναι το φαινόμενο της αποχής ανάμεσα στους οπαδούς του ΑΚΕΛ, αφού το ποσοστό της είναι πιο ψηλό εκεί που είναι η ισχύς του κόμματος.<o:p> &nbsp;<br> <br> </o:p> </span></p>
Στην επαρχία Λευκωσίας, με αποχή όσο και το παγκύπριο ποσοστό (35%), σε ορισμένα κέντρα, αυτή ξεπερνά το 70%. Ειδικά στην πόλη και τα προάστια της, σε πάνω από 20 (σύνολο 140) εκλογικά κέντρα η αποχή κυμαίνεται από 50-72%.<o:p> </o:p> </span></p>
Σε ότι αφορά στα ποσοστά που εξασφάλισαν οι συνδυασμοί και οι ανεξάρτητοι, σημειώνουμε τα πιο κάτω:<o:p> &nbsp;<br> </o:p> </span></p>
<p class=»MsoBodyText» style=»margin-top:0cm;margin-right:0cm;margin-bottom:0cm; margin-left:14.15pt;margin-bottom:.0001pt;text-indent:-14.15pt;tab-stops:14.15pt»><span lang=»EL» style=»mso-ansi-language: EL»><font face=»Verdana» size=»2″><font color=»#CA130F»><b>Α. </b><b><font color=»#000000″>Το ποσοστό που παίρνει το ΑΚΕΛ στις τρεις επαρχίες που έχει υποψηφίους αντιστοιχεί με 42,9% των έγκυρων ψήφων, που υποδεικνύει μεγάλη ισχύ, παρά τα τραύματα με τα οποία εξέρχεται από το 1955-1959 λόγω της απουσίας του από τον αγώνα, και τη μεγάλη αποχή.<o:p> &nbsp;<font color=»#ECB50D»><br> </b> </o:p> </span></p>
<p class=»MsoBodyText» style=»margin-top:0cm;margin-right:0cm;margin-bottom:0cm; margin-left:14.15pt;margin-bottom:.0001pt;text-indent:-14.15pt;tab-stops:14.15pt»><span lang=»EL» style=»mso-ansi-language: EL»><font face=»Verdana» size=»2″><font color=»#CA130F»><b>Β. </b><b><font color=»#000000″>Τα ποσοστά που εξασφάλισαν οι υποψήφιοι του Παγκύπριου Συνδέσμου Αγωνιστών φθάνουν μέχρι 21,4% (Κερύνεια), όπου φαίνεται σημαντική η επιρροή της μητρόπολης, από την οποία εκπορεύεται η κριτική κατά του Μακαρίου και της εξουσίας του.<o:p> &nbsp;<font color=»#ECB50D»><br> </b> </o:p> </span></p> <font face=»Verdana» size=»2″><span lang=»EL» style=»mso-fareast-font-family: Times New Roman; mso-ansi-language: EL; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: AR-SA»><font color=»#CA130F»><b>Γ.</b> <b><font color=»#000000″>Αξιόλογα είναι και τα ποσοστά που πήραν ανεξάρτητοι υποψήφιοι, με πιο ψηλό το 12,6%.</b></span>
<p>&nbsp;</td> </tr>